Γενικευμένη Διαταραχή Άγχους

«Από το πρωί που ξυπνώ με κατατρέχει μια έντονη ανησυχία. Σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό μου και νιώθω σαν να κάθομαι πάνω σε αναμμένα κάρβουνα, σαν να μη με χωράει ο τόπος!»

Οι άνθρωποι που υποφέρουν από Γενικευμένη Διαταραχή Άγχους βιώνουν τουλάχιστον για 6μήνες και σχεδόν καθημερινά διάχυτο άγχος και ανησυχία, που δυσκολεύονται πολύ να ελέγξουν ή να σταματήσουν. Η διαρκής ανησυχία είναι συνήθως υπερβολική και αφορά μια σειρά από καθημερινά ζητήματα από το μαγείρεμα και τα ψώνια μέχρι τη δουλειά και την υγεία των μελών της οικογένειας, που όμως δεν αποτελούν σημαντικά προβλήματα, που χρειάζονται περισυλλογή και λύση. Μπορεί να βρίσκονται σε υπερένταση,  να είναι ευερέθιστοι, να δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν και κάποιες στιγμές μπορεί να αισθάνονται το μυαλό τους κενό ή άδειο. Το σώμα τους είναι σφιγμένο, οι μύες μπορεί να πονούν, μπορεί να εμφανίζουν σωματικά συμπτώματα άγχους όπως ταχυπαλμία, δυσκολία στην αναπνοή, κόμπο στον λαιμό, ζάλη, ναυτία, εξάψεις, τρέμουλο, ιδρώτα, συχνουρία, πονοκεφάλους, εύκολη κόπωση, έντονη κούραση και δυσκολίες στην επέλευση ή στην διατήρηση του ύπνου. Συχνά καταστροφολογούν για μελλοντικά κακά και φαντάζονται ότι τα πράγματα είναι πιο δύσκολα από ότι είναι στην πραγματικότητα. Εξαιτίας των παραπάνω μπορεί να απέχουν ή να περιορίζουν καθημερινές ευχάριστες δραστηριότητες όπως κοινωνικές εξόδους, γυμναστική.

Σε πολύ πρόσφατη επιδημιολογική μελέτη που έγινε στη χώρα μας η ΓΔΑ βρέθηκε να είναι η πιο συχνή διαταραχή άγχους στον γενικό πληθυσμό. Αναπτύσσεται σταδιακά και συνήθως ξεκινά στην εφηβική ηλικία ή στην αρχή της ενήλικης ζωής, με τα συμπτώματα να  αυξομειώνονται στο χρόνο και να γίνονται χειρότερα σε περιόδους στρες.

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι πάσχοντες πρώτα επισκέπτονται παθολόγο παραπονούμενοι  για πονοκεφάλους, πόνους στο σώμα ή προβλήματα στον ύπνο. Μπορεί να πάρει αρκετές επισκέψεις μέχρι ο γιατρός να αποκλείσει τις άλλες αιτίες και να καταλάβει ότι πρόκειται για μία ψυχική διαταραχή. Εφόσον πάντως διαγνωσθεί η ΓΑΔ αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά από Ψυχίατρο ή/και Ψυχολόγο με ψυχοθεραπεία, φαρμακοθεραπεία ή τον συνδυασμό τους. Τα  φάρμακα που δίνονται είναι αγχολυτικά και αντικαταθλιπτικά.  Κάποια αγχολυτικά έχουν άμεση δράση όμως η μακρόχρονη χρήση τους μπορεί να προκαλέσει εξάρτηση. Τα αντικαταθλιπτικά μπορούν να βοηθήσουν, εφόσον υπάρχει επιβαρυμένο συναίσθημα, αλλά χρειάζονται χρόνο για να ενεργήσουν και δεν είναι πάντα ελεύθερα παρενεργειών. Για τους παραπάνω λόγους η έναρξη, η συνέχιση και η σταδιακή διακοπή οποιωνδήποτε φαρμακευτικών σκευασμάτων θα πρέπει να γίνεται υπό την στενή παρακολούθηση ψυχιάτρου.

Η Θεραπεία Συμπεριφοράς ή/και η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία είναι οι ψυχοθεραπείες επιλογής για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ΓΑΔ υπερέχοντας μακροπρόθεσμα (όπως και στις υπόλοιπες διαταραχές άγχους) των φαρμάκων. Η Ψυχοθεραπεία έχει μηδενικές παρενέργειες όμως απαιτεί σημαντικό ποσοστό ενέργειας από την πλευρά του πάσχοντα για να τελεσφορήσει. Τεχνικές διαχείρισης άγχους και μια διαφορετική δομή του ημερήσιου προγράμματος  αποτελούν παρεμβάσεις πρώτης γραμμής για να «χαλαρώσει» το αγχώδες συναίσθημα.

Συνοψίζοντας, η Γενικευμένη Διαταραχή Άγχους χαρακτηρίζεται από επίμονο άγχος για καθημερινά ζητήματα. Η διαρκής ανησυχία προκαλεί εκνευρισμό, ενόχληση και δυσφορία: μοιάζει με συναγερμό αυτοκινήτου που κόλλησε κάτω από το σπίτι σου και δεν σε αφήνει να ξεκουραστείς. Ο γείτονας λείπει διακοπές και εσύ προσεύχεσαι να μείνει από μπαταρία για να σταματήσει. Κλείνεις τα παράθυρα, βάζεις ωτοασπίδες, αλλά η προσοχή σου δεν λέει να μετακινηθεί. Κάποιες στιγμές σταματά και ελπίζεις μάταια να μην ξαναρχίσει να χτυπά…

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *